برای چه
می خوانی کبوتر؟
دلت از
تلخ پاییزی گرفته است؟
صدایت را
نمی خواهند شنیدن!
زبانت
مملو از حرف نگفته است؟
غم این
خانه را بگذار و بگذر
که اینجا
راز پنهانی نهفته است
چه جرم
مبهمی را فاش کردی!
که «خواندن»
نقض قانون «بهشت» است!
بچش طعم
قفس را و مگو چیست
که این
آغاز راه یک فرشته است...
آوار